intermezzo

Ik had nog zo gezegd, géén slagroom. kennelijk niet overtuigend genoeg want ineens zat het er al op. Ja, en dan wordt het ineens een gevalletje overmacht natuurlijk. Op de foto de beroemde appeltaart van café Winkel aan de Noordermarkt in de Amsterdamse Jordaan.
Op zaterdag is er geen doorkomen aan bij café Winkel. Op deze ijskoude woensdagochtend was het prima te doen.

dichtpiet in de bocht

Voor iedereen die toevallig een kookboek over vergeten groenten cadeau doet aan een ander en het zelf niet kan verzinnen............ Hier het ultieme gedicht voor erbij. Geschreven door mijn zus Ziggy, meesterdichteres. :

Er was een tijd, heel lang geleden
Dat men nog blij was en tevreden
Met het voedsel van dichtbij
Men hoefde toen geen mandarijnen
Australische of Franse wijnen
Men slachtte koe uit eigen wei
En schoot in eigen bossen zwijnen
Die deed men een appel in de mond
Een Elstar, van de koude grond.

Zo was het toen, in vroeger dagen
En niemand die zich af ging vragen
Of het goed was, voor de eter
Het was goed en dat was dat
Tevredenheid was wat men at
Want men wist gewoon niet beter
Van het eten werd men zat
En na het eten ging men gapen
En na dat gapen, ging men slapen

Met de welvaart kwam het weten
Van wat men verder nog kon eten
En als het kan, wil men het ook
Dus aten wij kreeft en Vlaamse frieten
Geen Hollandse maar Franse bieten
Geen keuken die naar zuurkool rook
Geen aardappels om af te gieten
‘Wat van ver kwam moet het zijn’
Zong men na Chileense wijn.

En in de zwarte koude grond
Hield de harde kern zijn mond
En wie zijn mond houdt, wordt vergeten
Zo zwegen daar heel goed verscholen
De pastinaken, gele kolen
Niemand wilde hen nog eten
Geen snijboon ging nog door de molen
‘Wacht maar’ fluisterden zij zacht
‘Er is een tijd die op ons wacht’

En die tijd is nu gekomen
Want aardperen en mispelbomen
Worden aan de vergetelheid ontrukt
Hun geduld wordt nu beloond
De vreemde groenten zijn onttroond
Hun stille plan is dus gelukt
Hun duurzaamheid met recht bekroond
En voor het geval je ‘t was vergeten
Hier staat hoe je ze moet eten

choucroute/wintertijd

Hoewel de temperatuur vandaag een enorme meevaller was, had ik, met de vroeg invallende duisternis toch zin in de Franse versie van winterse zuurkool, CHOUCROUTE !

In de creuset ging een blok gerookt spek in stukjes, een gesnipperde ui, een gesnipperd knoflookje en een pond zuurkool uit het vat. Het spek werd iets uitgebakken, de groenten werden daarin iets glazig aangefruit en daarbij ging een scheut witte (gewurztraminer) wijn.

Vervolgens vergat ik de pan een uurtje terwijl de inhoud heel zachtjes stoofde. De laatste 5 minuten gingen er twee verse knakworstjes bij om heet te worden.

Zuurkool op het bord, de worstjes erbij en nog een lepel aardappelpuree. En een glas koele gewürztraminer natuurlijk.

vin chaud aux epices/glühwein

In de serie hartverwarmend, een recept voor warme kruidenwijn. Al jaren in de familie en altijd een succes.

1 liter rode wijn

1 dl rum of cognac

150 gram suiker (of iets minder naar smaak)

3 gedroogde vijgen (gehalveerd)

1 appel in kwarten

1 sinaasappel in kwarten

6 amandelen

1 kaneelstokje

3 kruidnagelen

Doe suiker/vruchten/amandelen/kaneelstokje/en kruidnagelen in een pan. Doe de wijn erbij en laat alles op hoog vuur in ongeveer 12 minuten inkoken.

Neem de pan van het vuur en laat het mengsel met de deksel erop nog 5 minuten trekken.

Meng de rum of cognac erdoor en giet de wijn door een zeef in verwarmde kopjes of glazen. Als je het na het drinken van deze goddelijke drank nog koud hebt......