Gisteren was ik op de Lindengrachtmarkt en zag deze aardpeertjes liggen bij de groentenkraam. Een echtpaar voor mij vroeg aan de groentenvrouw naar de smaak en toepassing ervan. De groentenvrouw begon met iets over aardappelen en gewoon koken waarop ik mij er wel tegenaan moest bemoeien om de aardpeertjes geen onrecht aan te doen. Middenin de conversatie riep ik : "soepie" en gaf ter plekke het recept. Aardperen vergelijken met aardappelen is echt iets te kort door de bocht. De smaak van deze Jerusalem Artichoke is verfijnd en levert, vooral gebruikt in een simpel gebonden soepje, een bijzonder voorgerecht op.
Nou dacht ik toch echt dat ik mijn topinambour (aardperen) soepje al op de blog had gezet. Ik vind 'm echter even niet. Daarom hierbij (nogmaals misschien) het recept voor een makkelijk driesterrensoepje.
Schil een pond aardpeertjes en snijd in stukjes. Snipper een ui en pel een knofje. Schil twee middelgrote aardappelen en snijd in blokjes. Verhit een scheutje olie in een pan. Fruit de ui en knoflook twee minuutjes zacht glazig doe er de aardappel en aardpeer bij. Maal wat peper en doe er de blaadjes van een takje verse tijm bij. Giet er in eerste instantie ongeveer een halve liter kippenbouillon bij en laat zachtjes, twintig minuten koken. Tenslotte pureren met de staafmixer of in de blender. Kijk of je de gewenste soepdikte hebt. Voeg anders nog wat bouillon toe.
Als je mijn blog volgt, kun je je misschien voorstellen dat ik van mijn oven houd en er moeilijk zonder kan. Toch doe ik nu al een maand of drie, vier, zonder mijn oude oven die het plotseling begaf, na vele trouwe dienstjaren. De opvolger komt woensdag. Net op tijd voor de kerstbakkerij !
Bladerend in "het feest van Nigella" kwam ik een gezellig kersthapje tegen. 
Dankusinterklaasje. Weer een heerlijk boek voor bij de verzameling. Prachtige foto's en mooie, vaak simpele, gerechten met verse Franse spullen. 
Beetje Sint, beetje kerst, beetje winter. Tijd voor een zondagse afternoontea met scones van de bakkerswinkel, champagnetaartje en banket van Holtkamp en tot slot sandwiches met hammousse, makreelmousse en ei/kaascreme. En natuurlijk sloten thee uit een mooi servies. 
De boerenmarkt op het plein van de Noorderkerk is tijdelijk verplaatst naar de Westerstraat. Er lopen veel drammerige types rond maar de kramen zijn uitnodigend. Naast een bosje rozenbotteltakken nam ik een geitenkaasje mee en een onsje mini shitake. Van het brood maakte ik gewoon een paar foto's.
De mens is wat hij eet. Maar weet hij eigenlijk wel wat hij eet? Weet de mens dus wel wie hij is? De makers van Carnivoria roepen vragen op, bij zichzelf en bij de toeschouwer. Vragen zonder pasklare antwoorden overigens. Bio-industrie. Milieuvervuiling. Voedselkilometers. Overbevissing. Wie in de 21e eeuw eet is per definitie schuldig.
Met veel plezier snijd ik een aantal keer per jaar een rode kool aan stukken. De kleur en de structuur zijn fascinerend. Meestal gaat de kool in de pan en wordt gestoofd maar vandaag werd het een herfstig slaatje. 3/4 kool werd in flinterdunne sliertjes geschaafd en in een grote kom gedaan. Er ging versgemalen zout en peper op en daarna werd de kool met de hand licht gekneed zodat die wat zachter werd. Erdoor gingen een handvol gewelde rozijnen, twee appels in blokjes, een ragfijn gesneden halve rode ui en een vinaigrette van balsamicoazijn, gembersiroop,walnotenolie en zonnebloemolie. Een plukje salade op het bord, wat gehakte hazelnoten erover en verkruimelde geitenkaas of een paar krullen oude of parmezaanse kaas.
Thee is thee zou je denken. Gek genoeg kun je het drinken van thee de ene keer heel anders beleven dan de andere keer. Altijd lekker is het kopje thee bij mijn schoonmoeder. Met zorg gezet en vergezeld van bergen biscuit. Ik sop niet. Zij wel !
